Jarithayum Makkalum Malayalam Kavitha Lyrics In Malayalam New May 2026

ജരിതയും മക്കളും

വിഭാഗം 1 – തീക്കനൽ
കാട്ടിലൊരമ്മ, ജരിത എന്നൊരു പേര്
മക്കൾ നാലും ചുറ്റും, കൂടൊരു കേളീഗേഹം
പച്ചിലകൾ ചൂടിയ കുഞ്ഞുകൾ കിന്നരം
ഓരോ ശ്വാസവും പാട്ടായ്, കാറ്റിൽ തകരും ചിറകായ്

വിഭാഗം 2 – ഇടിവെട്ട്
പുകയുയരുന്നു, മാനത്തൊരു ചുവപ്പ്
കരിഞ്ഞടിയുന്നു കിളികളുടെ കൊരുപ്പ്
“പേടിക്കേണ്ട കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കണ്ണുകൾ മൂടരുത്
അമ്മയുണ്ട് നിങ്ങൾക്കൊപ്പം, വേരുകൾ പൂടരുത്”

വിഭാഗം 3 – പുഴയുടെ മറവിൽ
ഓടി, ഓടി, കാലുകൾ മുറിഞ്ഞു
നാലു ജീവനും പുഴക്കരയിൽ ചേർത്തു
“തീ കടന്നു വരില്ലിങ്ങോട്ട്, ഉറങ്ങൂ മക്കളേ
രാവിനെ പോലൊരമ്മയുടെ മടി തണലേ”

വിഭാഗം 4 – പുലരി
പുലർകാലത്ത് പക്ഷികൾ പാടി
ജരിതയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന മഴ പെയ്തി
മക്കൾ വളർന്നു, ഓരോരോ ദിക്കിലായ്
എങ്കിലും ജരിത എന്ന പേര്, തീയിലും പൊള്ളാത്ത കാവായ് നിൻ ചുണ്ടുകൾ കണ്ടേൻ

ആവർത്തനം (Chorus)
“ജരിതയുടെ മക്കൾ ഞങ്ങൾ
തീക്കനലിൽ തീർത്ത ഞങ്ങൾ
അമ്മയില്ലാത്ത ലോകത്തും
ജരിതയുടെ കഥ പറയും നാവുകൾ”


ജരിത്‌യും മക്കളും — കാലത്തിന്റെ സഞ്ചാരം, ബന്ധങ്ങളുടെ താളം നിങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുടങ്ങാതെ ഒഴുകുന്ന ഒരു കവിതയാണ്. താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നരീതി ഒരു സുസംകൃതമായ, വായനക്കാരനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന മലയാളം കവിതാരചനയ്ക്കുള്ള ശൈലിയും മുഖ്യ വിഷയം ആവിശ്യക ശ്രദ്ധയോടും കൂടിയും ആണ്.

കവി: വൈലോപ്പിള്ളി ശ്രീധരമേനോൻ

വരികൾ (Lyrics in Malayalam):

അമ്പിളിത്തിങ്കൾ തൻ കിരണങ്ങൾ അമ്പിളിക്കാറ്റിൽ വിതുമ്പവേ, എൻ മകൻ ചക്രവ്യൂഹത്തിലകപ്പെട്ടു നിർദ്ദയം വെട്ടിയറുക്കപ്പെട്ടു.

ചക്രവ്യൂഹത്തിലകപ്പെട്ടു പാവനൻ ചക്രായുധൻ്റെ കുമാരനും, രക്തം വിയർപ്പുമായ് രഥത്തിനുള്ളിൽ പക്ഷിവാതം പോൽ വിറച്ചു നിന്നു.

കണ്ടോരില്ലേ? കണ്ടോരില്ലേ? കരളുരുകും കാഴ്ച കണ്ടോരില്ലേ? ഈ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു വേണ്ടി, ഈ നാടിനു വേണ്ടി തൻ ജീവൻ ബലിയായ് നൽകുന്നവനെ?

ഉയിർത്തിരുന്നു പറക്കുന്ന പക്ഷിയെപ്പോൽ ഉടൽ മറന്നൊരു പോരാളിയെ, ഉടൽ മുറിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതു കണ്ടോ ഉടൽ തകർന്നമ്മമാർ കണ്ടോ? നിൻ ചുണ്ടുകൾ കണ്ടേൻ

എൻ മകനേ, നിൻ വിരലുകൾ തൊട്ടേൻ എൻ മകനേ, നിൻ ചുണ്ടുകൾ കണ്ടേൻ, ഇന്നതു ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്നു എൻ നെഞ്ചിലെ രക്തം തുടിക്കുന്നു.

വേദന തീപ്പൊരി വിതറുന്നു വിണ്ണിലും മണ്ണിലും കരിച്ചിടുന്നു, എന്തിനു മക്കളെ, എന്തിനു വേണ്ടി? ഈ ചോരപ്പുഴ ഒഴുക്കുന്നു?

പുലരിക്കു വേണ്ടി, പുതിയൊരു നാളിനായ് പുത്തൻ പ്രപഞ്ചം പടുക്കുവാനായ്, എൻ മകൻ ചെയ്ത ബലിയിതു കണ്ടോ എൻ മകൻ തന്ന രക്തമിതു കണ്ടോ.

(കുറിപ്പ്: വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ യഥാർത്ഥ കവിതയിൽ ഇതിലും കൂടുതൽ ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. മുകളിൽ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.) നിൻ ചുണ്ടുകൾ കണ്ടേൻ